Beatrice de Graaf en de Anti-Burger

In de NRC van zaterdag (20-3-2021) wijst Beatrice de Graaf, prominent lid van een partij die Christen-Unie wordt genoemd, maar die ik, als anarcholiberale verdediger van het sociale eenlingenschap, de Anti-Christen Unie noem, het probleem van het zogenoemde ‘anti-burgerschap’, dat volgens haar een grote rol speelde tijdens de verkiezingen, door sommigen ‘een feest van de democratie‘ genoemd, maar volgens nuchtere, apolitieke mensen weinig meer dan een hoop trammelant rondom een aantal hotemetoten die door het volk in een zogenoemd ‘democratisch proces’ tot hun vertegenwoordigers mogen worden uitgeroepen, hoewel die luitjes, als ze eenmaal op het kussen zitten meestal volmaakt maling hebben aan het volk dat hen gekozen heeft; helemaal niet zo’n rare opvatting wanneer je kijkt naar het rumoer rondom de politieke partij Forum voor Democratie, die doodleuk werd opgeblazen door mensen die zich helemaal niets aantrokken van ‘de wil van het volk’.
Lees meer over dit bericht

Mark Rutte & de Stijlloze, Foute Jongens


Je kunt van Forum voor Democratie voorman Thierry Baudet zeggen wat je wilt, maar een stijlloze figuur is hij niet. Je hoeft alleen maar te denken aan de berucht geworden ‘Uil van Minerva‘ en je weet: dat is iemand die een man van stijl wil zijn…
Des te verbazingwekkender was daarom het feit dat uitgerekend deze politicus, op een tamelijk stijlloze wijze voor paal werd gezet door een man die in het verleden er prat op ging dat hij dikke vriendjes is met het foute jongens volk van de Telegraaf.
Vol verbazing keek ik toe hoe Mark Rutte, een vertegenwoordiger van het establishment, die zich Minister-president noemt, een stijlvol begrip dat zou moeten verwijzen naar het traditionele, stijlvolle beeld van de ‘burgervader’ (driedelig pak, brede bretels, kak in de mond en dan op gedragen toon zeggen: “beste mensen ik ben er voor jullie allemaal”), met behulp van een paar ordinaire slogans een collega – iemand die volgens het etiquetteboekje behoort tot een groep mensen die in de aan stijl gebonden Engelse democratie zo fraai ‘Her Majesty’s Most Loyal Opposition‘ wordt genoemd) monddood probeerde te maken.
Lees meer over dit bericht

De Opa van Jeffrey Wijnberg

In de Telegraaf van maandag schrijft Jeffrey Wijnberg (‘provocatief’ psycholoog), een stukje over wat hij noemt ‘winstbezetenheid’, het verlangen bij alles wat je doet nummer een te zijn, een agressieve, want op strijd gerichte, karaktereigenschap die volgens hem niet echt wijst op geestelijke volwassenheid.
Het is een opvatting waar je vraagtekens bij kunt plaatsen, vooral wanneer je de wereld bekijkt door een astrologische bril, een instrument dat Jeffrey (ondanks het feit dat hij wedstrijdjes afwijst) in de vuilnisbak van zijn volwassen wereld heeft geworpen.
Lees meer over dit bericht

Arie Slob, de Afgodendienaar

Arie Slob was in het nieuws met een verhaal over de vrijheid van onderwijs..
Eigenlijk een beetje een onzinbegrip ‘vrijheid van onderwijs‘, omdat in een vrij land onderwijs in feite helemaal niet vrij mag zijn. Het onderwijs in een vrij land moet namelijk in dienst staan van de vrije mens, de mens die alles wat mensen onvrij wil maken afwijst.
Arie Slob is helemaal geen vrije geest. Arie Slob verdedigt als lid van een orthodox-gereformeerde gemeenschap een schoolsysteem dat niet in dienst staat van de vrije mens, maar een anti-anarchistische system, een schijnorde zou je kunnen stellen, die in dienst staat van de onvrije mens, de mens die met een grote ketting wordt vastgeketend aan de sadistische onzinwereld van mensen die geloven in datgene wat ze vaak in anderen veroordelen, namelijk ‘het idool’.

Lees meer over dit bericht

De Twee Ego’s van Arnon Grunberg

In een interview in het dagblad ‘De Morgen’ omschrijft Arnon Grunberg zich als een man die twee persoonlijkheden in zichzelf herbergt: een jongen van 15 jaar een oude man van 82, een merkwaardige werkelijkheid die op deze astro-anarchistische site door een astrologische bril wordt bekeken.
Lees meer over dit bericht

Aldolf Hitler en de Moraal

Moraal is een slechte raadgever wanneer het er op aankomt mensen en gebeurtenissen te beschrijven. Moraal leidt er meestal toe dat een beschrijving ontaardt in een oordeel, of zelfs een veroordeling, hetgeen niet de bedoeling is, omdat beschrijving een vorm van handelen is die er op gericht dient te zijn de werkelijkheid zo goed als mogelijk is weer te geven.
In mijn boekje Revolutie in het Gekkenhuis heb ik een verhaal opgenomen dat de titel draagt ‘Het einde van een titanenstrijd‘, een verhaal over de laatste dagen van Adolf Hitler in zijn bunker. Daarin wordt hij niet afgeschilderd als een monster (zoals ‘de’ moraal dat eist), maar als een vermoeid en teleurgesteld man, die al zijn dromen in rook op zag gaan.  Erg gevaarlijk natuurlijk, zoiets doen in sadistisch domineesland.

Lees meer over dit bericht

Brengt Marga Klompé de jaren vijftig mystiek terug?

Maandag 22 juni (2020) heeft de voorzitter van de commissie, James Kennedy, in het Openluchtmuseum in Arnhem de nieuwe Canon gepresenteerd aan minister Van Engelshoven van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.
De Canon van Nederland blijft bestaan uit vijftig thema’s, ook wel ‘vensters’ genoemd. In de vernieuwde Canon zijn alle vensterteksten herschreven, zijn bepaalde vensters vervangen, en hebben andere vensters nieuwe namen gekregen.
Zo is de oud premier Willem Drees vervangen door minister van Staat Marga Klompé, de eerste vrouwelijke president van Nederland.

Lees meer over dit bericht

Femke & de Drie Koningen

Amsterdam is de stad waar mijn belangstelling voor astrologie werd omgezet in een nieuwe manier van denken, waarin wordt afgerekend met het oude, vals-religieuze wereldbeeld, dat gebouwd is op de ontkenning van de band die er bestaat tussen aarde en kosmos.
Waar het kosmisch-religieuze denken de aarde (en dus ook de mens) centraal stelt (een vorm van geocentrisme die in geen enkel opzicht de ontkenning is van de astronomische werkelijkheid, die bepaalt dat de zon het centrum is van wat we ‘het zonnestelsel’ noemen), daar doen de valse religieuzen eigenlijk nooit iets anders dan de mens onbelangrijk verklaren.

Lees meer over dit bericht

Thierry Baudet en Zembla

Onderzoek van het Nederlandse Zembla (een televisieprogramma van BNN-VARA).probeert  Nederland ervan te overtuigen dat Thierry Baudet, de leider van de door hen als ‘extreem-rechts’ gekarakteriseerde partij Forum voor Democratie,  nauw samenwerkte met de Russische staatsburger Vladimir Kornilov. Die zou werken in opdracht van Poetin.
De samenwerking tussen Baudet en Kornilov kreeg vorm in de aanloop naar het in Nederland georganiseerde Oekraïnereferendum in 2016.
Volgens Zembla zou uit app-berichten van Baudet blijken dat hij, of FVD, zich heeft laten betalen voor pro-Russische propaganda…

Lees meer over dit bericht

Het Klootjesvolk van Coos Huijsen

De Telegraaf van donderdag 26 maart laat COOS HUIJSEN aan het woord.
Coos heeft een boek geschreven met de enigszins merkwaardige titel ‘Ode aan het klootjesvolk’, merkwaardig daarom, omdat het begrip ‘klootje’ simpelweg een verwijzing is naar mensen die op een enigszins dierlijk-egoïstische wijze de onderbuik boven het intellect plaatsen:
“Hij praat niet met zijn hoofd, maar met zijn kloten’, of – anders geformuleerd – ‘Hij is gewoon een domme klootzak’… Dat is zo’n beetje de bedoeling ervan…
En juist omdat het begrip verwijst naar anti-intellectualisme vind ik het niet zo’n goede gedachte van Coos Huijsen uitgerekend dit begrip te gebruiken in een boek dat een lofzang dient te zijn op het gezonde verstand van gewone mensen, mensen die niet leven in een bunker vol linkse of rechtse vooroordelen, maar die – juist omdat ze weinig intellectuele ballast met zich meedragen – in staat zijn alles wat pompeus, aanstellerig en leugenachtig is te ontmaskeren.
Het spreekt vanzelf dat echte gewone mensen weinig op hebben met notoire aanstellers als Geert Wilders en Thierry Baudet, twee klootjesmannen die bij alles wat ze doen de onderbuik boven het hoofd plaatsen.
Wilders en Baudet zijn het tegendeel van wat Coos Huijsen ‘de gewone man met het gezonde verstand’ noemt, en het feit dat zoveel mensen op deze twee politici stemmen kan daarom niet gezien worden als een bewijs voor zijn stelling dat het begrip ‘klootjesvolk’ gezien kan worden als een soort geuzennaam, zo van: “Het feit dat je mij een klootzak vindt bewijst dat ik intelligent ben.”
Coos Huijsen ziet dat zelf ook wel in, waar hij in het Telegraafartikel het klootjesachtige fenomeen ‘Wilders en Baudet’ een vluchtheuvel noemt, maar ik vraag me af of de lezers van de Telegraaf zijn relativerende kanttekeningen zullen begrijpen.

Lees meer over dit bericht