Gaddafi & de vrijheid

VK-blog, geplaatst op woensdag 6 april 2011 17:30 door Wim Duzijn

“A man of faith and tradition, Mu`ammar al-Qadhafi cannot be classified according to the criteria commonly admitted. If you search for him on the Right you will find him on the Left, since he preaches in many ways a renovation with the air of revolution. But if you look for him on the Left you risk finding him on the Right, because this sincere mystic is tied to more than one traditional value. It is not Qadhafi who is senseless; it is the terms [which are] obsolete, and upon which are based the subjective judgements of foreign observers who are more interested in polemic than in the truth.” – Prof. Francis Dessart

When asked by journalists about how he was brought up, Brother Qadhafi said: “It was difficult in terms of the circumstances and the environment in which I lived. Bedouin life is mobile; the strictness of upbringing therefore comes from the severity of these circumstances. But socially I was free. We were bedouins enjoying full freedom and we lived amongst nature and everything was absolutely pure, in its true self, in front of us. We lived on the land and there was nothing between us and the sky.
Bedouin life made me discover the natural laws, natural relationships, life in its true nature, before life knew oppression, coercion and exploitation. This enabled me to write The Green Book. “I had a general idea how to make the masses free, how to make man happy. After that, things started to get clearer”.

 

The Green Charter: Power to the people

– Led by the Green Book , guide of humanity for the total deliverance from the power of individuals, classes, clans, tribes or parties, and the path towards the establishment of a society for all (the Jamahiriya) where all human beings are free and equal in the exercise of power and in the possession of wealth and arms;
– Convinced that the rights of Man, vicegerent of God on earth, cannot be the gift of a person nor exist in societies where exploitation and tyranny are practised, and can only be achieved by the victory of the popular masses over their oppressors and the disappearance of regimes which annihilate freedom;
– that the establishment of the power of the popular masses will consolidate their existence on earth, when the sovereignty of the people will be exercised directly through legislative popular congresses and executive people’s committees;
– that human rights cannot be guaranteed in a world where there exist governors and governed, masters and slaves, rich and poor;
– Aware that human misery cannot disappear, nor human rights be affirmed, except by building a world where the people hold the power, the wealth and the arms; a world where governments and armies will disappear, and where communities, peoples and nations will be rid of all danger of war, a world of peace, respect, agreement and co-operation;

On the basis of the above,

the Green Charter International was formed to link men and women around the world who wish to achieve, promote and defend the true Human Rights and freedoms of this new age, the era of the masses, which were proclaimed by the free people, gathered in popular congresses in the Great Green Charter of Human Rights as the following:

Democracy is the power of the people, not only the expression of the people. We declare that power belongs to the people. It is exercised directly, without intermediary or representatives in the popular congresses and the people’s committees


Gaddafi: Een Jaren Zestig Idealist?

Je zou GADDAFI (hiernaast te zien samen met zijn vrouwelijke lijfwacht) een aan de jaren zestig idealen trouw gebleven socialistische anarchist kunnen noemen.
In het Westen heeft alles wat links was het jaren zestig idealisme in de zakelijke jaren 80 op resolute wijze overboord gezet.

Links werd technocraat, econoom, oligarch, regent, bedrijfsleider en ga zo maar door. Alle rechtse beroepen werden op wonderbaarlijke wijze ‘linkse’ beroepen en die omwententeling, die in feite de ontkenning was van de roep om ‘democratie, verbeelding, en morele politiek’ waar de autoritair genoemde jaren 50 generatie mee werd geconfronteerd, wordt domweg ‘kiezen voor de democratie’ genoemd.

Democratie, met andere woorden, is een soort modebeweging. De ene keer definieer je democratie zo, de andere keer zus, en als je een keertje een rot bui hebt dan maak je er een ordinaire sadistische dictauur van.
Wat maakt het uit? Het volk volgt kritiekloos elke modebeweging en als je vandaag zegt dat die en die de vijand is van de democratie, dan kan morgen diezelfde vijand weer goed zijn, omdat je zo heel ineens weer in een andere democratische bui bent.
Net een alternatief geneesmiddel dus, door skeptische mensen kwakzalverij genoemd, een glijerig wondermiddel dat ale kwalen geneest – behalve natuurlijk de eigen kwaal: de onbetrouwbare modewereld van de Westerse democratie.

Essentie van het anarchisme is de vrijheid van het individu. Elke organisatie die wordt opgebouwd dient uit te gaan van de bescherming van de rechten van de enkeling.
Dat is de reden waarom anarchisme wantrouwend staat tegenover die organisaties die pretenderen de rechten van enkelingen te verdedigen. Zodra een sterke organisatie boven een machteloze enkeling gaat staan is er al geen sprake meer van bescherming. Er wordt afstand geschapen, er kan geen sprake meer zijn van een gelijkwaardige dialoog. Wanneer je contact zoekt met de organisatie die jouw belangen zegt te verdedigen dan blijk je jezelf als snel dood te lopen op een wirwar van obstakels die je duidelijk maken dat de organisatie er in de eerste plaats is voor zichzelf.
Democratie, of ze nu kapitalistisch is (gebonden aan een democratische elite) of communistisch (gebonden aan een almachtige partij), is volgens GADDAFI vrijwel altijd schijndemocratie.
Dat is de reden waarom hij zich aangetrokken voelt tot een anti-autoritair-anarchistische vorm van bestuur waarin geen politieke partijen bestaan (opvangplaatsen voor naar macht en status verlangende potentaten), geen oligarchen die het bezit van het volk tot privebezit maken, en ook geen presidenten en groeperingen die zichzelf zien als vertegenwoordigers van God zelf. Democratie dient van onderop te komen. Iedereen heeft het recht mee te praten.

Zoals gezegd, een vorm van idealisme die in de jaren zestig werd voorgestaan door linkse studenten, heel kortstondig overigens, omdat het anarchisme van de beginperiode (‘de verbeelding aan de macht’, Parijs 1968) al snel werd ingeruild voor het verbeeldingsloze machtdenken van het Marxisme, een ideologie die door GADDAFI (die je een Derde Weg denker kunt noemen) wordt afgewezen.

Op een website waarin aandacht wordt besteedt aan HET GROENE BOEKJE van Gaddafi is een videofilmpje geplaatst waarin Gaddafi’s anarchistisch aandoende ‘Filosofie van de Vrijheid’ via een aantal simpele stellingen wordt samen gevat.
Enigszins te simpel naar mijn mening, omdat geen rekening wordt gehouden met die stellingen in het Groene Boekje waarin wordt gewezen op het belang van religie (met name de Islam) en traditie. (Zie website Greencharter: Liberty video)

De filosofie van de vrijheid, zo luidt de basisstelling, is gebaseerd op zelf-bezit (‘self-ownership’). Je bezit je eigen leven en niemand kan zich uitroepen tot eigenaar van jouw leven, zoals ook jij niet kunt zeggen dat je het leven van een ander bezit.
Ontkenning van dat principe betekent dat andere mensen het recht wordt gegeven jou voor te schrijven hoe je moet leven en denken, zodat jouw leven in feite niet meer je eigen leven is. Je wordt geleefd door anderen die eisen dat je dat leven ‘je eigen leven’ noemt, terwijl het gewoon een soort massaproduct is dat wordt gemaakt in de regelkamers van mensen die zich niet naast je, maar ver boven je plaatsen.

Als mens, zo gaat de video verder, heb je een verleden, een heden en een toekomst.
Je leven verliezen is je toekomst verliezen. Je vrijheid verliezen is je heden verliezen. Het product van je leven en je vrijheid verliezen is het verlies van het verleden dat het heeft geproduceerd.
Dat betekent dat in een samenleving niemand het recht heeft te moorden (je leven en je toekomst afnemen), je in slavernij te voeren (je vrijheid om in het heden een eigen leven te leiden afnemen) en te stelen (het verleden waarin je je tijd, energie en talent in productieve arbeid hebt gestoken te vernietigen).

Bezit is weliswaar het eigendom van iedereen, maar via afspraken met vrije anderen is het jouw tijdelijke eigendom geworden. Aan dat tijdelijke bezit mogen geen bijzondere rechten of voorrechten worden ontleend. Je bent tijdelijk eigenaar van zaken die het bezit zijn van de mensheid als geheel. Bezit kan geen morele waarden scheppen.

Leven, vrijheid en bezit mogen worden verdedigd, maar je mag je agressie niet richten tegen het leven, de vrijheid en het bezit van anderen. Je mag voor de verdediging van je belangen je eigen leiders kiezen, maar je mag niet door jou gekozen leiders opdringen aan anderen.
Leiders, op welke wijze ze ook gekozen worden, blijven altijd doodgewone mensen. Ze mogen zichzelf nooit boven anderen plaatsen. Je bent als leider de gelijke (de broeder) van de anderen.
Leiders zijn verplicht leven, vrijheid en bezit van elke burger te verdedigen. Elk systeem (politiek en/of religieus) dat jouw leven, jouw vrijheid en jouw bezit bedreigt moet door de leider verworpen worden.

In zekere zin een romanticus dus, de Gaddafi die een Derde Weg nastreeft, terugverlangend naar de vrijheid van zijn jeugd:

“We were bedouins, enjoying full freedom and we lived amongst nature and everything was absolutely pure, in its true self, in front of us…”


Toevoeging:

Avatar van Wim Duzijn Wim Duzijn 07-04-2011 10:48

Gaddafi begs Obama to halt ‘unjust war’
guardian.co.uk, Wednesday 6 April 2011

Muammar Gaddafi has appealed directly to Barack Obama to halt what the Libyan leader called “an unjust war”.
In a rambling three-page letter obtained by the Associated Press, Gaddafi implored Obama to stop the Nato-led air campaign, which he called an “unjust war against a small people of a developing country”, and wished the president luck in next year’s election.
“You are a man who has enough courage to annul a wrong and mistaken action,” Gaddafi wrote in the letter, which was sent to the US state department and forwarded to the White House. “I am sure that you are able to shoulder the responsibility for that.”
The letter continued: “To serving world peace … friendship between our peoples … and for the sake of economic, and security cooperation against terror, you are in a position to keep Nato off the Libyan affair for good.”
Addressing Obama as “our son” and “excellency”, Gaddafi said his country had been hurt more “morally” than “physically” by the Nato campaign and that a democratic society could not be built through missiles and aircraft. He also repeated his claim that his foes, particularly those now in control of the city of Benghazi, are members of al-Qaida.
Gaddafi said his country had already been unfairly subjected to US and international sanctions, and in 1986 to “a direct military armed aggression” ordered by Ronald Reagan.
Although he listed a litany of complaints, Gaddafi said he bore no ill will toward Obama.
“We have been hurt more morally [than] physically because of what had happened against us in both deeds and words by you,” he wrote. “Despite all this you will always remain our son whatever happened. We still pray that you continue to be president of the USA. We Endeavour and hope that you will gain victory in the new election campaign.”

The letter, dated 5 April 2011 in Tripoli, is signed
‘aumer Qaddaffi, Leader of the Revolution”.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: