Aldolf Hitler en de Moraal

Moraal is een slechte raadgever wanneer het er op aankomt mensen en gebeurtenissen te beschrijven. Moraal leidt er meestal toe dat een beschrijving ontaardt in een oordeel, of zelfs een veroordeling, hetgeen niet de bedoeling is, omdat beschrijving een vorm van handelen is die er op gericht dient te zijn de werkelijkheid zo goed als mogelijk is weer te geven.
In mijn boekje Revolutie in het Gekkenhuis heb ik een verhaal opgenomen dat de titel draagt ‘Het einde van een titanenstrijd‘, een verhaal over de laatste dagen van Adolf Hitler in zijn bunker. Daarin wordt hij niet afgeschilderd als een monster (zoals ‘de’ moraal dat eist), maar als een vermoeid en teleurgesteld man, die al zijn dromen in rook op zag gaan. ¬†Erg gevaarlijk natuurlijk, zoiets doen in sadistisch domineesland.

Lees meer over dit bericht

Marxisten en een koele pragmaticus

De gebeurtenissen in de samenleving van nu vergelijken met die van de jaren zestig, geeft geen pas, betoogt Chris van Henegouwen in de Volkskrant van 8 juli.
Chris is een romanschrijver (2 boeken gepubliceerd) die zelf geen romans leest. Hooguit vijf romans heb ik in mijn leven gelezen, vertelt hij ons op zijn eigen website.
Lees meer over dit bericht