Femke & de Drie Koningen

Amsterdam is de stad waar mijn belangstelling voor astrologie werd omgezet in een nieuwe manier van denken, waarin wordt afgerekend met het oude, vals-religieuze wereldbeeld, dat gebouwd is op de ontkenning van de band die er bestaat tussen aarde en kosmos.
Waar het kosmisch-religieuze denken de aarde (en dus ook de mens) centraal stelt (een vorm van geocentrisme die in geen enkel opzicht de ontkenning is van de astronomische werkelijkheid, die bepaalt dat de zon het centrum is van wat we ‘het zonnestelsel’ noemen), daar doen de valse religieuzen eigenlijk nooit iets anders dan de mens onbelangrijk verklaren.


Wie de mens centraal stelt kiest voor het humanisme, een manier van denken die de ontkenning is van elke vorm van vals moralisme: religieus moralisme, politiek moralisme, wetenschappelijk moralisme en ga zo maar door.
Juist het feit dat zich ‘moreel’ noemende mensen het humanisme afwijzen, leidt ertoe dat de nep-religieuzen, de nep-wetenschappers en al die andere leugenaars die zichzelf dankzij de leugen belangrijk kunnen maken van de wereld een chaotische flauwekulkeet maken.
Vals moralisme schept altijd een moraal die tot bezit wordt gemaakt van het collectief. Altijd zegt de valse moralist: ‘wij zijn goed’ en als je ons aanvalt ben jij slecht. Nooit heeft de eenling het recht zichzelf uit te roepen tot middelpunt van het heelal, want zodra hij omhoog wijst naar de sterren staat de valse moralist klaar om hem hardhandig weg te jagen.
Het kosmische wereldbeeld werpt de mens terug op zichzelf en maakt hem duidelijk dat moreel handelen niet mogelijk is in een wereld waarin de goddelijke (kosmische) mens ondergeschikt wordt gemaakt aan het goddeloze collectief: al die mensen dus, die willen leven op een platte, hemel-loze aarde.
Dat collectief wapent zich tegen de goddelijke mensen met behulp van vals morele termen (het bestaat uit ‘goeden’ en ‘heiligen’ of ‘uitverkorenen’, of ‘eeuwige slachtoffers’, allemaal termen die de eenling duidelijk moeten maken dat het alleen gaan staan in hun wereld een slechte amorele daad is), maar als je dan vraagt wat er moet gebeuren met mensen die hun wereldbeeld vals noemen, dan zijn ze ineens niet meer heilig en goed en slachtoffer, dan wordt alles agressief en wild en onbeschoft en slaat het slachtoffer met een grote bijl je – letterlijk of figuurlijk – het hoofd in.
Terwijl het toch echt zo is dat kosmisch-religieus denken helemaal niet de ontkenning is van moreel willen handelen.
Het astrologische wereldbeeld leidt er alleen toe dat mensen die ‘de moraal’ claimen belachelijk worden gemaakt, en dat is de reden waarom valse moralisten astrologen haten en veroordelen en in de wereld van ‘de ketterij’ plaatsen.

Dat de astrologie iets zegt over autoriteit laat ik hier zien aan de hand van de horoscoop van FEMKE HALSEMA, die onlangs 9als burgemeester van Amsterdam) op een negatieve manier in het nieuws kwam, omdat ze als vertegenwoordiger van ‘de autoriteit’ zich tot partij verklaarde in de discussie rond politiegeweld in Amerika.

Partij, of beter gezegd, partijdig willen zijn, is altijd de essentie van een valse moraal. Zodra iemand roept: ‘ik ben de goede partij’, weet je dat hij of zij niet deugt. Niet dat hij een misdadiger is of zo, maar hij is niet iemand die de autoriteit vertegenwoordigt, omdat autoriteit een immoreel begrip is.
Waar de goede mens alles en iedereen veroordeelt, daar staat de immorele autoriteit als onpartijdige buitenstaander aan de kant en verdedigt hij zowel de zich goed noemende partij als de slechte partij.
Wie weigert de tot duivel uitgeroepen ander te verdedigen zal nooit een echte autoriteit kunnen worden.
Dat uitgerekend Femke Halsema voor partijdigheid kiest is vanuit astrologisch oogpunt bezien merkwaardig, omdat haar horoscoop volgens de astrologische traditie verwijst naar ‘echte autoriteit’, die wordt neergelegd bij de Drie Koninklijke ‘planeten’: Maan (Kreeft), Jupiter (Boogschutter) en Saturnus (Steenbok).

Het zijn die drie planeten die in de jaren vijftig het politiek-culturele klimaat in ons land domineerden.
Als bewijs voor die stelling hanteer ik geen holle intellectuele frasen maar verwijs ik simpelweg naar drie mensen die een hoofdrol speelden in de Nederlandse cabaretwereld: Wim Sonnevelt [Zon in Kreeft], Toon Hermans [Zon in Boogschutter] en Wim Kan [Zon in Steenbok].
Opmerkelijk is dat ‘de Kreeft en de Boogschutter mannen’ zichzelf Rooms noemden. Maan en Jupiter verwijzen naar het Babylonische Moeder-Kind (Maria en Jezus) denken.
Wim Kan is de realist (bemoeit zich met de actuele politiek) en maakt als realist waanwijzen belachelijk. De ascendant in het spotlustige teken Schorpioen versterkt die Saturnale relativeringszucht


1. Wim Sonnevelt: KREEFT [geregeerd door de Maan – De moeder]

2. Toon Hermans: BOOGSCHUTTER [planeet Jupiter – Kinderlijk]

3. Wim Kan: STEENBOK [planeet Saturnus – De Vader ]

Over Wim Duzijn
Astroloog, Anarcho-Liberaal, Schrijver. Voor meer info daarover. Zie mijn website: www.wimduzijn.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: