Fort Antonia, symbool van het Romeinse Wereldrijk

In het vorige blogje, dat de naam ‘Amerika en de tempelmythe’ draagt werd gesteld dat de derde joodse tempel (de tempel die door de Romeins-Joodse koning Herodus werd gebouwd) zich nooit heeft bevonden op het grote plateau in Jeruzalem dat alemeen wordt aangeduid met de naam ‘Tempelberg‘.
Dat plateau is in feite niets anders dan het intact gebleven restant van het Romeinse Fort Antonia, een permanent legerkamp dus dat plaats moest bieden aan zowel soldaten en hun uitrusting als aan bevelhebbers, en in het geval van het kamp in Jeruzalem ook het woonverblijf van de Romeinse toezichthouder (de PRAETOR), de man die in feite de echte heerser was, maar die zich op de achtergrond hield en het dagelijkse bestuur van het land overliet aan de (onder)koning en de joods-religieuze leiders.
Die vreemde situatie verklaart de merkwaardige procesgang waaraan in het evangelie Jezus van Nazareth werd onderworpen. Eerst gevangen genomen door de tempelwacht, daarna verwezen naar Herodus en tenslotte veroordeeld door Pilatus, die als vertegenwoordiger van het keizerrijk de enige in het land was die de macht bezat een doodvonnis uit te spreken over mensen.

Het Jezus-proces

Het JOHANNES-evangelie zegt daarover: “De soldaten met hun tribuun en de Joodse gerechtsdienaars grepen Jezus en boeiden hem.  Ze brachten hem eerst naar Annas, de schoonvader van Kajafas. Kajafas was dat jaar hogepriester en hij was het die de Joden had voorgehouden: ‘Het is goed dat één man sterft voor het hele volk.’ … De hogepriester ondervroeg Jezus over zijn leerlingen en over zijn leer….  Daarna stuurde Annas hem geboeid naar Kajafas, de hogepriester. …
Jezus werd van Kajafas naar het PRETORIUM gebracht. Het was nog vroeg in de morgen. Zelf gingen ze niet naar binnen, om zich niet te verontreinigen voor het pesachmaal.  (Joh 18, 11-28)

Het Pretorium

Hoewel het evangelie duidelijk stelt dat de gevangene naar het Pretorium werd gebracht, een term die verwijst naar het verblijf van een Romeinse opperbevelhebber binnen een Romeins legerkamp (zoals hierboven beschreven) proberen latere geschiedkundigen, uitgaande van het axioma dat de tempelberg een synoniem is voor ‘de derde joodse tempel’, de waarheid op zo een manier te verdraaien dat we moeten geloven dat een klein uitbouwsel aan de westkant van het enorme plateau de plek was waar zowel de Romeinse consul, zijn persoonlijke garde, de legerleiders alswel de honderden soldaten die nodig waren om toezicht te houden  waren ondergebracht (zie afbeelding).
Volgens hun weergave van wat ze ‘de historische waarheid’ noemen zetelde Kajafas met zijn joodse raad (het Sanhedrin) op het grote plateau (de tempelberg). De machtige vertegenwoordiger van het wereldrijk dat Rome in die tijd was, keek vanuit zijn kleine onderkomen aan de zijkant van het immense tempelcomplex nederig op hem neer.
Wie bereid is zijn nuchtere verstand te gebruiken zal inzien dat een dergelijke interpretatie van feiten weinig te maken heeft met wetenschappelijke objectiviteit.

De tekening hierboven laat zien hoe een gemiddeld Romeins fort er uitzag. Zo een kamp had met zijn honderden inwoners leefruimnte nodig, vooral ook omdat de Romeinen zich niet mengden met de gewone bevolking en hooguit wat ontspanning zochten in speciaal voor hen gebouwde baden die voor de gewone burgers niet toegankelijk waren.

Het leven in het Romeinse leger

Het Romeinse leger was lang niet altijd onderweg. Op strategische plaatsen bouwden zij kampen, en soms zelfs forten. Kampen en forten werden altijd volgens het zelfde model gebouwd. Een kamp was rechthoekig, en omgeven door een brede gracht. Naast de gracht werd er met de grond uit de gracht een aarden wal gemaakt, versterkt met houten paaltjes die naast elkaar werden vastgebonden. Ook een fort had een gracht, maar in plaats van de aarden wal met paaltjes werd er bij een fort een zware stenen muur gebouwd, compleet met wachttorens.
Vier poorten gaven toegang tot het kamp of fort zelf. Van poort tot poort doorsneden twee hoofdstraten het kamp, de Via Principalis (Hoofdstraat) en de Via Praetoria (de Straat langs het praetorium). De linker- en rechterpoort werden genoemd naar de Via Principalis.
Midden in het kamp bevond zich het praetorium (hoofdkwartier), de tenten of huizen van de leiding, de vergaderplaats en het ziekenhuis of de ziekentent.
Het leven van de soldaat speelde zich vooral in het kamp en in de omgeving ervan af.  De soldaten moesten veel trainen: dril, paardrijden, oefenen met houten wapens en marcheren. Soldaten waren ook arbeiders en ambachtslieden. Ze bouwden wegen en aquaducten, bruggen en forten. Om te ontspannen gingen de soldaten naar badhuizen buiten het fort. ( ethesis.net)

 

The Roman Camp – Video



History: Roman Rule in Judea

The Romans, under General Pompey, conquered Judea in 63 B.C.E., effectively ending Judean autonomy and self-sovereignty in the land of Israel until the creation of the State of Israel in 1948. The Romans incorporated the Jews as yet another ethnic group in their growing imperial system. Roman dominance over Judea continued unquestioned for nearly a century until the First Jewish Revolt against Rome in 66 C.E. Judea was ruled, like the other provinces of the eastern part of the Roman Empire, as a vassal state. Herod, a native Judean, was installed as king in 37 B.C.E. and ruled until his death in 4 B.C.E. After Herod’s death, Judea was split into three parts and divided among Herod’s three sons. By 6 C.E., Herod’s descendants disobeyed and angered the Romans. As a result, Roman procurators, or governors, were sent to rule Judea and Jerusalem directly. Of these procurators, Pontius Pilate (26-36 C.E.) is perhaps the most famous for his involvement in the crucifixion of Jesus Christ. (Souce)

They led Jesus in the Praetorium

“Then they (the temple police) led Jesus from Caiaphas into the Praetorium.”

The “praetorium” denoted the headquarters of the commanding officer of a Roman military camp, or the headquarters of a Roman military governor. And who was the Roman military governor in Israel at that particular time? Pontius Pilate was the Roman military governor. Now typically Pontius Pilate’s headquarters would have been in Caesarea, in the palace that Herod the Great had built for himself; but during the Passover season it had been the practice of various Roman military governors, which of course would include Pilate, to make sure that they along with a large detachment of Roman soldiers were in Jerusalem in order to quell any disturbance that might break out. (bible.net)

Praetorium (Wikipedia, the free encyclopedia)
This article is part of the series on Military of ancient Rome  753 BC – AD 476

The Latin term praetorium — or prœtorium or pretorium — originally signified a general’s tent within a Roman castra, castellum, or encampment. It derived from the name of one of the chief Roman magistrates, the praetor. (Praetor (Latin, “leader”) was originally the title of the highest-ranking civil servant in the Roman Republic, but later became a position directly below the rank of consul.)

The general’s war council would meet within this tent, thus acquiring an administrative and juridical meaning that was carried over into the Byzantine Empire, where the praitorion was the residence of a city’s governor.
The term was also used for the emperor’s headquarters and other large residential buildings or palaces. Since the praetorium originated as the officer’s quarters it could be a tent, but was often a large structure.
The important design aspect of the praetorium is not symmetry, but rather proportion of one element to another. The Praetorium was constructed around two open courts, which correspond to the atrium and peristyle of the roman house. Most praetoriums had areas surrounding them delegated for exercise and drills conducted by the troops. The area ahead of the camp would be occupied by the tents housing the commander’s soldiers. …

In the New Testament, praetorium refers to the palace of Pontius Pilate, the Roman procurator of Judea. According to the New Testament, this is where Jesus Christ was tried and condemned to death.  The Bible refers to the Praetorium as the “common hall,” the “governor’s house,” the “judgment hall,” “Pilate’s house,” and the “palace.”

The Roman Fort

The legions marked by number and also a name, build their own permanent fortresses (castrum legionis). Those fortresses were constructed according the common principles and regulations. They were square or rectangular shape and the size of the area covered 20-25 hectares.
The main axis of the forteress were the roads connecting the opposite gates and crossed exactly in the middle of the inner area. Here stood the most important buildings: seat of the officers (principia – 2) with a large hall (basilica), the sanctuary and the armoury, the building of a chief of the legion – legatee (praetorium – 1), and the buildings of the high-ranking officers (tribunus – 4-9). In their vicinity used to be the hospital (valetudinarium – 3), the workshops (fabricae – 10), the storeage rooms (horrea – 12) and the public baths (thermae). Barracks for the soldiers (centurae) covered the largest area… (archeol.sav.sk)

The Roman Camp

Livy, the great Roman historian, tells the story of how, one day, the army of the Consul Paulus Emilius was setting up a camp when a young officer burst excitedly upon them. He told the Consul that the enemy were nearby on the march, and in a perfect position to be attacked. If they could be attacked now, victory was certain. Hearing this, the officers made as if to order the suspension of the construction work, but the Consul prevented them.

“Your forefathers,” he said, “before thinking of anything else, used to see that their camp was completed. Only then would they leave it to go into battle; if defeated, they had a haven to retire to…” “Camps are the strength of the victorious, the refuge of the defeated… The camp is your second home. A tent is a soldier’s home, a soldier’s breath.” (daviddarling.info)

Advertenties

Over Wim Duzijn
Astroloog, Anarchist, Schrijver. Voor meer info daarover. Zie mijn website: www.wimduzijn.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: