Gevangenen van de mythe

“De archeologie van Israël is een wetenschappelijke revolutie aan het voltooien en is klaar om de bijbelgeleerden te confronteren. Tegelijkertijd zijn we getuige van een fascinerend fenomeen, namelijk de totale ontkenning door het Israëlische publiek.” Shlomo Sand in ‘De uitvinding van het joodse volk’

Hoewel in Israel archeologen in staat worden gesteld wetenschappelijk onderzoek te verrichten weigert de politieke leiding van Israel de resultaten van dat wetenschappelijke onderzoek te gebruiken om een aan religieuze en politieke utopieën verslaafde bevolking te ontnuchteren.
Wat je als nuchter waarnemer blijft verbazen is dat intelligente mensen, die weten dat ze onzin aan het verdedigen zijn, die onzin gebruiken om een even onzinnige ideologie (het zionistische nationalisme) in stand te houden. Wetenschappers tekenen geen protest aan tegen die gang van zaken. Ze weten dat de fantasiebeelden waarop religieuze joden hun aanspraken op het heilige land baseren ongegrond zijn, maar wanneer vervolgens de niet-religieuze politieke leiding die inzichten negeert en het volk doelbewust dom houdt, dan weigeren ze de strijd aan te binden met mensen die een collectieve leugen boven de wetenschappelijke waarheid van verlichte enkelingen plaatsen.

Dat vreemde fenomeen wordt in het hieronder weergegeven fragment uit een artikel van de Amerikaanse hoogleraar WILLIAM COOK toegelicht.
WILLIAM COOK wijst op de vreemde mengeling van mythe en waarheid die in de jaren 30 en 40 van de vorige eeuw doelbewust door BEN GURION in het leven werd geroepen in dienst van joods-nationalistische eigenbelang.

William A. Cook
Gevangen binnen de muren van de mythe

Ben Gurion ‘realiseerde zich dat de religieuze geschriften omgezet zouden kunnen worden samengevat in een seculiere nationalistische tekst, die zou kunnen dienen als een soort collectief geheugen, waaruit mensen met verschillende nationale en economische achtergrond gemeenschappelijke beelden zouden kunnen putten, zodat ook de niet religieuze jeugd zich verbonden zou kunnen voelen met het land’. (Shlomo Sand, De uitvinding van ‘het joodse volk’)

Welke betekenis heeft de uitspraak van Sand in een periode waarin Amerikanen vol ongeloof kijken naar de morele ondergang van de president van ‘Hoop & Verandering’, een man die zich blijkt te ontpoppen als een slaafse Golem van Israel, die zich op onderdanige, kritiekloze wijze onderwerpt aan de grillen van Netanyahu en Lieberman?

Het antwoord kan gevonden worden via de bestudering van wat ‘mythevormende geschiedenis’ wordt genoemd, een pseudowetenschappelijk gebeuren, waarbij historische ‘feiten’ worden ontleend aan oude religieuze en mythische teksten, zonder dat de vraag naar de historische juistheid van die teksten ter discussie wordt gesteld.

Ben Gurion wees elk onderzoek naar de wetenschappelijke juistheid van de oude verhalen af en vertaalde daarom de oude bijbelse belofte dat ‘God’ het land geschonken had aan de nakomelingen van Abraham en Sarah in de Zionistische grondwet dat ‘de joden’ een historisch recht hebben op ‘het land’, een vertaling die het feit ontkent dat in de oude teksten, met name die van de schriftgeleerde EZRA de term ‘jood’ gekoppeld wordt aan genetische afkomst (ras).
Die vaagheid was ook noodzakelijk omdat Ben Gurion helemaal niet gerekend kan worden tot de groep van mensen die in de oude geschriften wordt aangeduid, zoals Shlomo Sand in zijn boek aantoont.

Het vreemde feit doet zich dus voor dat een seculiere niet-religieuze politicus die volgens de religieuze teksten geen jood is diezelfde religieuze teksten heilig verklaart en er rechten aan ontleent die door geen enkel menselijk wetboek mogen worden ontkend.
De bijbel werd uitgeroepen tot nationaal bezit en via dat bezit werd mensen een gemeenschappelijke ‘etnische’ achtergrond gegeven, zodat niemand het vreemd vindt dat een mens die in genetisch en religieus opzicht niet joods is, zichzelf toch ‘jood’ noemt.
Tegenover die welhaast goddelijke ingreep van Ben Gurion – de mythe tot wetenschappelijke waarheid uitroepen in dienst van het nationalisme (lees: zionisme) – staan de archeologische en wetenschappelijke gegevens die aantonen dat het merendeel van wat in de bijbel als ‘feiten’ worden aangemerkt nooit heeft plaatsgevonden. De verovering van Canaan kan niet worden aangetoond, van een Exodus uit Egypte was geen sprake en de Koninkrijken van David en Solomon hebben nooit bestaan.

Ben Gurion’s leugens vormen een rechtvaardiging voor het stelen van het land, dat volgens niet-joodse rechtsinstellingen het eigendom is van die mensen die volgens Ben Gurion op grond van ‘de bijbels-wetenschappelijke waarheid’ misdadigers mogen worden genoemd: mensen die de historische rechten van de joden ontkennen.
Sand stelt: “The book (Bible) was transferred from the shelf of theological tracts to the history section, and adherents of Jewish nationalism began to read it as if it were reliable testimony to processes and events”.

Waarom zouden we ons druk maken over deze merkwaardige vorm van geschiedvervalsing? Het antwoord is duidelijk genoeg. Zionisten proberen op alle mogelijke manieren hun leugens op te dringen aan anderen, niet alleen de inwoners van het eigen land (hetgeen begrijpelijk is omdat zionisme ‘extreem nationalisme’ is), maar ook aan diegenen die met het jodendom weinig te maken hebben, mensen in het Westen die via hun school- en leerboeken een waarheid krijgen voorgeschoteld die in feite geen waarheid is, maar een tot wetenschap omgebouwde mythe.
Het indoctrinatieproces leidt ertoe dat moderne mensen op een uiterst irrationele wijze een land dat gezien wordt als het bezit van een enkele groep gaan zien als ‘een democratie’, hetgeen onzin moet worden genoemd, wanneer men op een nuchtere wijze de zionistische bril afzet.
Erg wrang daarbij is het gegeven dat in de jaren dertig onschuldige, niet zionistische joden die moesten vluchten voor het Nazi regime ongewild werden betrokken bij een leugenachtig gebeuren dat enkel en alleen in dienst stond van het verkrijgen van macht, land en rijkdom.

Barack Obama, Berlijn 2008
‘Het grootste gevaar is dat wij toestaan
dat nieuwe muren ons opnieuw verdelen.’

President Obama begrijpt dat alles niet. Er is een muur rondom hem gebouwd, een muur die niet bestond toen hij als presidentskandidaat zijn fameuze toespraak hield in Berlijn, een muur die hij ondanks het feit dat hij president van een van de machtigste landen is niet in staat is neer te halen, een muur die is gebouwd door machten die Amerika op niet democratische wijze beïnvloeden, een muur die is gebouwd op een ondergrond van angst, bijgeloof en racisme.
Het is een muur die alleen maar kan bestaan dankzij het uitroepen van de mythe tot wetenschap, een onwetenschappelijke daad die het ooit zo vrije Amerika in een duistere afgrond heeft geworpen, een obscure wereld waarin een kleine groep fanatici de geesten van miljoenen kan en mag controleren, een proces dat ze nooit zouden accepteren wanneer de waarheid achter de mythe zou worden blootgelegd. (William Cook, Walled in by myth and deceit, 12 december 2009)

William A. Cook is a professor of English at the University of La Verne in southern California and author of The Rape Of Palestine: Hope Destroyed, Justice Denied, Tracking Deception: Bush Mid-East Policy and The Chronicles Of Nefaria.

(VK-blog van zondag 13 december 2009 )

Zie ook: Shlomo Sand, an enemy of the jewish people?

Advertenties

Over Wim Duzijn
Astroloog, Anarchist, Schrijver. Voor meer info daarover. Zie mijn website: www.wimduzijn.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: