Iran & de dwingende God

Zoroastrian, Jewish, and Christian Iranians are the only recognized religious minorities, who, within the limits of the law, are free to perform their religious rites and ceremonies, and to act according to their own canon in matters of personal affairs and religious education. (Grondwet van de Islamitische staat Iran: I, art. 13)

 Volgens de profeet Mohammed is God het geheel van het bestaande. God, zo stelt de profeet in de Koran, heeft twee mensen geschapen en uit die twee mensen is alles wat nu leeft ontstaan, zodat alle mensen kinderen van God zijn, zelfs de grootste boef en de grootste atheïst – dat maakt niets uit, want God verstoot zijn eigen kinderen niet. Wanneer ze Hem nu niet kennen, dan zullen zij zich ooit van Zijn bestaan bewust worden, een ontdekking die moet worden overgelaten aan hun vrije wil, omdat er in de godsdienst (zo stelt de Koran uitdrukkelijk) geen dwang mag bestaan. Religieuze regels met andere woorden moeten morele vermaningen zijn, advisering die individuele mensen kan helpen een eigen standpunt te ontwikkelen.

Hoewel het uitsluiten van dwang naar een staatsvorm verwijst waarin elk individu God op zijn eigen wijze God mag aanbidden, heeft de Islamitische staat Iran gekozen voor een onvrije staatsvorm – een anti-anarchistische, tegen het gelijkheidsdenken gerichte staatsvorm – waarin het elementaire recht op godsdienstvrijheid wordt ontkend.
God wordt losgekoppeld van de individuele mens en – als was Hij een vulgair maakseltje van een paar dwingerige zandtaartjes bakkende kinderen – in een papieren doosje gestopt: het doosje van de vals-autoritaire leerling, die altijd de autoriteit die hij zegt te vereren wil vermoorden, om op die manier het proces van denken, vragen en zoeken dat ten grondslag ligt aan de visie van dwang afwijzende anderen te voorkomen.

Valse autoriteit is altijd gebouwd op onzekerheid (met het daarbij behorende verlangen naar absolute waarheden) en intellectueel onvermogen (afwijzen van rationeel, logisch denken).
Wie niet logisch denken kan maakt de rede belachelijk en gaat oeverloos zitten zeuren over volstrekt onzinnige bijzaken, een proces dat nooit tot enig concreet resultaat zal leiden, omdat logisch denken alleen daar mogelijk is waar de mogelijkheid wordt geschapen axiomatische uitgangspunten bloot te leggen.
De God van de kleingeestige denker, die bijzaken boven hoofdzaken plaatst (kenmerk van elke vorm van theologisch-orthodox denken), is weinig meer dan een kinderachtige ruziezoeker, die niet in God gelooft, maar in de kracht van het irrationele geweld (het geweer, het kanon, de bom…).

Ruziezoekers haten het filosofische debat. Filosofie dwingt je na te denken. Nadenken maakt onzeker. Wat onzeker maakt moet worden verwijderd, doodgezwegen of vermoord. Daarom banen de onredelijke ruziezoekers zich schietend en schreeuwend een goddeloze weg door het leven en alleen wanneer alles dood en vernield is staken ze de strijd en zetten ze zich in aanbidding neer voor een altaar dat uit een mengeling van bloed en verschroeide aarde is opgebouwd…

Die negatieve gedachten wellen in je op wanneer je de constitutie van de Islamitische Republiek Iran bekijkt, een werkstuk dat alles uitademt, behalve de geest van vrijheid, eerlijkheid en waarheid, die volgens het Messiaanse Sji-isme als kenmerkend moet worden gezien voor de redelijke wereld die ooit zal moeten ontstaan in het tijdperk van de Twaalfde Imam: de rechtvaardige leider, die een door en door leugenachtige wereld niet-religieuze zaken als waarheid en eerlijkheid wil brengen Niet-religieus daarom omdat eerlijkheid en waarheid zaken zijn die niet gebonden zijn aan regelgeving die tijd- en/of groep-gebonden is.

De Islam is binnen de wereld van de Iranese clerus geen overgave aan een waarheid die universeel geldig is (dus betekenisvol voor zowel theïsten als atheïsten), maar een onderwerping aan de letter van de door priesters en Schriftgeleerden ontworpen wet, een dode wet, die is vastgelegd op dood papier, dat een vorm van schijnleven wordt gegeven via heiligverklaring van teksten door autoritaire leiders die weigeren de mens te zien als een vrije enkeling die op een vrije, denkende wijze in contact mag treden met God.

De staat Iran plaatst, net als elke andere theocratische staat, dus ook de staat Israël die geen moderne verlichte constitutie bezit, het geloof (de schriftgeleerde) boven de waarheid zoekende rede en ontkent daarmee het recht op godsdienstvrijheid.
Alleen de Islam (een religie die goddelijk wordt verklaard), de joden (die zichzelf het uitverkoren volk noemen), de christenen (die de mens Jezus tot God uitroepen) en een paar gemarginaliseerde aanhangers van Zoroaster hebben het recht een eigen visie op God te ontwikkelen.  Alle anderen, die niet zouden weten waarom de Paus van Rome beter zou weten wie God is dan een hoogleraar in het internationale recht (want is God niet de rechtvaardige die er is voor alle mensen, en moet wie rechtvaardig wil zijn in een wereldgemeenschap de internationale wetgeving niet kennen en toepassen..?), worden gezien als vijanden van ‘de God van het boek’, een uitdrukking die verwijst naar alle geschriften die (zoals men dat noemt) een Abrahamitische oorsprong hebben.
Heidenen (mensen die weigeren welk boek dan ook goddelijk te noemen) mogen er zijn, zolang ze geen bestaansvisie ontwikkelen die een bedreiging kan vormen voor de eigen ‘God’ – een God die weliswaar alle mensen geschapen heeft, maar die desondanks door zijn schepselen aan banden wordt gelegd, omdat de autoritaire theologen altijd de merkwaardige illusie koesteren dat zij de mensen moet laten zien dat zijzelf oneindig groter zijn dan God.

“God is vrijheid – God dwingt niet.”


Logisch, rationeel denken echter verkleint de werkelijkheid niet, maar gaat op zoek naar hoofdzaken, ook wanneer daarvoor irrelevante bijzaken terzijde moeten worden geschoven.
Wanneer de profeet Mohammed (volgens de Koran) stelt dat er in de religie geen dwang mag zijn, dan kun je niet net doen alsof hij dat niet heeft gezegd. Dan ga je dus nadenken. Dan bouw je een logisch denkschema op en dan plaats je op de top van de piramide het zinnetje: “God is vrijheid – God dwingt niet.”
Zodra je dat hebt gedaan zie je in dat het ontwerpen van een theocratie, waarin een aantal dwingelanden gaat bepalen wie wel en wie niet een goede gelovige is, een ontkenning is van het hoofdprincipe: de ontkenning van de dwang.

De theocratie, zo zou je kunnen stellen, is een gruwel in de ogen van een God die dwang afwijst. Bij afwijzing van dwang hoort een moderne, seculiere constitutie die alle vormen van religieus denken aan elkaar gelijk stelt.
Elke vorm van theocratisch denken is afgodisch, idolen scheppend denken. Alleen die staatsvorm mag waarlijk religieus worden genoemd waarin iedereen de ene God op zijn eigen wijze mag aanbidden.
Die opvatting vind je terug in alle oude beschavingen (met name de Egyptische beschaving waarnaar de figuur Mozes met zijn ‘Ik-ben-Ik-ben-God naar verwijst – God is het leven) en ze is in het jaar 1945 zelfs tot modern, algemeen wetsprincipe uitgeroepen, tijden het opstellen van het handvest van de Verenigde Naties, waarin de rechten van het individu (inclusief het recht op godsdienstvrijheid) op een niet mis te verstane wijze werden vastgelegd.

Binnen een internationale gemeenschap van vrije staten heeft zoiets onzinnigs als ‘de theocratie’ (met zijn dwingende, gelijkschakelende wetgeving) geen bestaansrecht.
Zodat we moeten stellen dat de staat Iran (in veel opzichten het tweelingzusje van de joodse staat Israël) op een onredelijke wijze vasthoudt aan de geestdodende geloofsdwang van het bekrompen religieuze tribalisme waar de Islam zich aanvankelijk tegen wilde verzetten, hetzelfde tribalisme dat men op zo’n felle wijze veroordeelt in de Zionistische staat Israël, een staat die ondanks het gescherm met modern ogende leuzen weinig meer is dan een vreemde half religieuze, half heidense aan de eigen groep gebonden (tribalistische) theocratie.

Free-Mindedness a Divine Blessing

Freed-mindedness is a divine blessing, the Leader of the Islamic Revolution, Ayatollah Seyed Ali Khamenei, said yesterday. The Leader made the remark in a meeting with the members of the Pen Society of Iran.
Free-mindedness means ascending in the endless atmosphere of thought and free and conscious movement toward the unknown realms of knowledge, he said, adding free-mindedness has been subjected to injustice, for some consider it a cause of breach of fundamentals and values and this is why they reject, while some others consider it an assault on the fundamentals, principles and sacred values and this is why they welcome it.

But both the approaches are wrong and it is injustice to free-mindedness.  The Leader added respectful, wise, and fair talks based on scientific reasoning is among the ways to spread and consolidate free-mindedness. The universities and seminaries shoulder a heavy responsibility in this regard.
Alluding to the matchless role of culture in the society, Ayatollah Khamenei said, the only way for the spread of culture and production of science and new ideas in the society is the creation of an atmosphere of critique in the universities and seminaries. (Teheran Times, 29-1-2003)

Advertenties

Over Wim Duzijn
Astroloog, Anarchist, Schrijver. Voor meer info daarover. Zie mijn website: www.wimduzijn.nl

One Response to Iran & de dwingende God

  1. Jan says:

    Je hebt Herders… en, je hebt Schapen…
    Zolang Schapen geen Herders worden zullen ze blijven blaten
    Er is een Natuurwet en die heet; Het Recht van de Sterkste!!!
    ik moet toegeven dat je een heldere geest en een dapper hart moet hebben OM je tegen de stroom in, te keren tegen de hypocrisie van de Machten.
    Maar ja, hoe hypocriet IS dat eigenlijk….geeft niet het Recht van die Sterkste niet nu juist die Sterke het Recht om te doen wat Hij goed acht….
    Ethiek.. wat IS dat eigenlijk, vanuit welk standpunt wordt Ethiek bepaalt???
    Alles is EGOISME….
    De religies en hun vertegenwoordigers hebben een zodanig grote Macht in deze wereld dat je haast NOG een GOD erbij zou creeren om OOK maar zoon Sterke positie in de wereld te verwerven….
    NU, hebben WIJ te dealen met de STAUS QUO en overovermorgen zal het hopelijk BETER gaan, zal men WAKKER geworden zijn, al blijft ons Ontstaan natuurlijk een Eeuwig raadsel.
    Maar IK …. geloof ZEKER in iets….. niet in een meneertje natuurlijk, maar in een Principe, een Ordenend Principe in het UNIversum, HOE dat nu helemaal werkt, tja tjee…. ik geloof wel in zaaien en oogsten, in goed doen en ontmoeten, en in vallen en opstaan en ook nog schade en schande….en schandpaal…JAAAAA…. DIE moeten ze weer op het marktplein neerzetten en een vat PEK en een zak VEREN en dan wegjagen de woestijn in… Die Hypocrieten, die Farizeeers…
    Hahaha, deze wereld is een schouwtoneel, hoe harder je liegt hoe groter je deel….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: