Anarchisme versus xenofobie

Astrologie zou je kunnen zien als de amorele tegenpool van wat ‘het joods-christelijke denken’ wordt genoemd.
Joods-christelijk denken is de door Amerikaanse neoconservatieven in het leven geroepen combinatie van nieuw-testamentisch verzet tegen de joodse wet (de christelijk-anarchistische Jezus die door een hogepriesterlijk hof uit de gemeenschap wordt verwijderd) en oud-testamentische hogepriesterverering (de verpolitiseerde clerus die een speciale band met een groepsgod onderhoudt en alles wat ongehoorzaam is tot ketter uitroept).

Astrologie ontkent het religieuze verhaal waar het joods-christelijke denken zich op beroept. Niet omdat astrologie een God of een Goddelijke Schepper ontkent, maar omdat astrologie anti-theïstisch is  – hetgeen niet hetzelfde is als anti-deïstisch.

Deïsme is een religieus-filosofische opvatting die God als transcendenteoorzaak van de natuurwetten beschouwt. Dit houdt in dat God weliswaar de schepper van het universum is, maar sinds de schepping op geen enkele wijze ingrijpt in het proces van de natuurwetten. Deze leer is een gevolg van het modernistische rationalisme en een vervolg op het theïsme, de opvatting dat God ook immanent is (en dus in sommige gevallen uitzonderingen op de natuurwetten maakt).  WIKIPEDIA

De joods-christelijke opvatting dat er ooit voorouders van diegenen die zich ‘jood’ noemen in gevangenschap leefden binnen het Egypte van de farao’s wordt door geen enkel historisch feit ondersteund. Ook zijn er geen sporen gevonden van de trektocht die Hebreeuwse stammen (de namen jood en Israëliet bestonden nog niet) gemaakt zouden hebben naar ‘het beloofde land’.
Het waren de Makkabeeën die in het jaar 167 (v.Chr.) binnen het gebied dat JUDEA wordt genoemd een onafhankelijke staat in het leven riepen, een staat die zich distantieerde van de seculiere, Hellenistische overheersing (die niet vijandig tegenover de astrologie stond) en koos voor de terugkeer naar de hogepriesterlijke wet. Die staat heeft slechts een korte tijd bestaan (164 – 63 v.Chr.). In het jaar 63 v.Chr. werd het gebied ingelijfd binnen het Romeinse Rijk (dat ook zeer positief tegenover astrologie stond).

Het monotheïsme – dat gezien wordt als een overwinning op het barbaars genoemde polytheisme – is in Babylonische gevangenschap ontstaan onder invloed van de Perzen, die van het Zoroastrisme een aan hogepriesterlijke controle onderworpen staatsgodsdienst hadden gemaakt.
Die Perzische invloeden leidden tot een revolte die je zou kunnen vergelijken met de ‘beeldenstorm’ die Luther en Calvijn in gang zetten: Vrouwelijke goden werden in de ban gedaan, vruchtbaarheidsrituelen werden taboe verklaard, astrologie werd verboden en afbeeldingen van wat als Goddelijk werd ervaren werden verwijderd. (Uit: Persia & creation of judaism)

ASTROLOGIE & De Hogepriesterlijke Wet

Hoewel astrologen voortdurend wordt verweten dat ze met hun magisch genoemde wichelaarspraktijken ‘de wetenschap’ zouden minachten (vooral door diegenen die een theistisch wereldbeeld in stand willen houden, een wereld waarin God zich manifesteert via bekrompen moralistische dwingelanden) kan ik mezelf niet aan de indruk onttrekken dat het juist de nuchtere, amorele, niet aan ideologie gebonden zoektocht naar objectief feitenmateriaal is, die de astrologie in de ogen van zogenaamde wetenschapliefhebbers verdacht maakt. Geen angst voor historisch onderzoek dus, maar juist via historisch onderzoek aantonen dat de politiek-religieuze claim op waarheid vals is.
Charlatans (fantasten die kinderachtige dagbladhoroscoopjes bij elkaar verzinnen) mogen rustig hun gang gaan, maar serieuze mensen, die het begrip ‘astrologie’ koppelen aan een realistische seculier-liberale wereld- en levensbeschouwing die de ontkenning is van xenofobe vormen van religieus sektarisme, worden gehaat.
Je moet als astroloog jezelf blijkbaar gedragen als de harlekijn die de hatende ander van je wil maken: een speelpopje zijn dus in een poppenkast waarin de mens met onwetenschappelijke morele pretenties als een bazige, tirannieke circusdirecteur op een belachelijke burgermanstroon zit…, belachelijk daarom, omdat hij in feite de rol van hogepriester speelt in een wereld waarin geestelijke dwang en geestelijke terreur tot ‘goddelijke’ waarden zijn uitgeroepen, waarden die in naar openheid en ruimte verlangende kosmische levensvisie niet bestaan.
Dat is de reden waarom ik tegenover het op geestelijke onderwerping gerichte ideologische denken van moralisten die geen nuchtere onderzoeker willen of durven te zijn mijn pogingen plaats het astrologische gedachtegoed in een zuiver, of beter gezegd zuiverend licht te plaatsen – aantonen dus dat de astrologie als niet aan moralistisch machtsdenken gebonden wetenschap altijd door conservatieve (d.w.z. onzekerheid verafschuwende) gelovigen in het verdachtenbankje werd (en wordt) geplaatst.

Wat uit het bovenstaande citaat (‘Persia & creation of judaism’) duidelijk blijkt is dat het door de Babylonische Schriftgeleerden (zoals Enoch, maar vooral de xenofobe monoculturalist Ezra) ontwikkelde religiemodel de ontkenning was van wat je het gangbare Hellenistisch-Oriëntaalse wereldbeeld zou kunnen noemen.

Ezra leidde ongeveer vijfduizend Judese ballingen uit Babylon terug naar Jeruzalem in 458 v.Chr.  Op basis van de Thora (de religieuze wetgeving) bracht hij de verstrooide joodse gemeenschap weer tot eenheid.  Ook sneed hij de banden tussen het volk Israël met omringende volkeren door. De Joden waren met vrouwen getrouwd die niet tot het volk Israël behoorde. Ezra gaf het order dat zij zich van deze vrouwen moesten ontdoen: “Ezra, de priester, stond op en zei: ‘U bent ontrouw geweest ….  doe wat de Heer van u vraagt: houd u afzijdig van de bevolking van het land en van uitheemse vrouwen.’” WIKIPEDIA

Het Ezraistische Judea was (en is als zionistisch-orthodoxe voortzetting ervan) een van het Perzisch-Zoroastrische priesterdenken afgeleide patriarchale theocratie, waarbinnen het anarchistische wereldje van de astrologie afgeschilderd wordt als afgodendienst ofwel ‘het eren van niet door de clerus gecontroleerde goden’.
Ezraisme (gezien als theocratisch nationalisme) is verschraling, inperking, het terugbrengen van de wereld en de kosmos, op zo’n manier dat de spirituele (of geestelijke) ruimte van de anarchistische oer-religie werd opgevuld met de dorre leegte van ‘de volmaakt inhoudsloze wet’. Inhoudsloos daarom, omdat elke band met mensen die ‘anders’ zijn is doorgesneden.

De religie wordt ontdaan van vrouwelijke goden, vruchtbaarheidsriten worden geacht zeer onfatsoenlijk te zijn en dienen daarom geschrapt te worden, astrologie staat met zijn ontkenning van het hogepriesterlijke eengodendom haaks op het theocratische autoriteitsdenken en kan derhalve ook niet geaccepteerd worden, kortom: de Ezraistische vorm van religiositeit is een tegen het volledige leven gerichte burgermansreligie die – juist omdat het anarchisme met zijn benadrukking van de waarde van het individu er uit werd weggeschreven – een Messiasbeeld ontwierp (‘de Messias als dienaar van de tot God verheven Macht’) dat de ontkenning is van wat mystici (die je ook religieuze anarchisten zou kunnen noemen) ‘individuele verlichting’ of ‘eenwording van de mens met de Goddelijke geest’ noemen.

‘Wat betekent het lot van anderen
wanneer het onze gemeenschap goed gaat?’

Opmerkelijk is dat de seculiere religie die men ‘zionisme’ noemt (politiek bedrijven in dienst van een tot wetenschappelijke wet uitgeroepen mythe) steeds dichter tegen het rechts-conservatieve gedachtegoed van de extreem-nationalistische Ezra aankruipt (God en staat zijn synoniemen), een denkwijze die je het best kunt typeren met de aan de hogepriester Kaifas toegekende uitspraak: ‘Wat betekent het lot van anderen wanneer het onze gemeenschap goed gaat?’
Een merkwaardige zaak natuurlijk, vooral wanneer je bedenkt dat zionisten voor de vorming van de joodse staat overwegend socialistisch (neigend naar het Russische communisme) en anarchistisch (neigend naar het Italiaanse anarchofascisme) waren ingesteld.
Je zou die keuze een overlevingsstrategie kunnen noemen, maar wat het ook is: het is en blijft een ontkenning van het aan geen enkele ideologie gebonden astrologische gelijkheidsbeginsel en daarom vanuit modernistisch-liberaal oogpunt bezien een slechte zaak.

De Koning als hoeder van het leven of het zijn

“God, de HEER, legde in het oosten, in Eden, een tuin aan en daarin plaatste hij de mens die hij had gemaakt. Hij liet uit de aarde allerlei bomen opschieten die er aanlokkelijk uitzagen, met heerlijke vruchten. In het midden van de tuin stonden de levensboom en de boom van de kennis van goed en kwaad. (Genesis 2:8)

Hoewel het judaïsme geworteld is in de astrologische traditie van Perzië en Babylon (het leven staat centraal en dat allesomvattende geheel wordt gelijkgesteld aan een God, die zichzelf typeert als ‘Ik ben Ik ben’) heeft het zichzelf er tegelijkertijd volledig van losgemaakt via het merkwaardige verlangen God te willen claimen: God is het bezit van de leidende klasse of de eigen groep.
Waar het woordje ‘leven’ verwijst naar alles wat bestaat, daar vindt binnen het theocratische denken van de Schriftgeleerden (Enoch & Ezra) een ombuiging plaats die ertoe leidt dat God ineens onderscheid gaat maken tussen goede gelovigen (het eigen, uitverkoren volk) en slechte gelovigen (de vreemden met wie niet op voet van gelijkheid mag worden omgegaan).
Je zou dan ook kunnen stellen dat de hogepriesters degenen zijn die de boom van het leven hebben ingeruild voor de boom van kennis van goed en kwaad.

“De wereld deugt niet”, merkt Enoch op in een van zijn geschriften, “astrologen bedreigen ons bestaan, en daarom zal ze volledig vernietigd moeten worden, opdat de rechtvaardige mensen (hij doelt daarmee op zichzelf en zijn geleerde vrienden) zullen heersen.”

Het is een vorm van vals-morele schijnrechtvaardigheid die in de 21e eeuw nog steeds beoefend wordt door die mensen die op een primitieve wijze de macht van een onverdraagzame groep moralisten gelijk willen stellen aan ‘goddelijk’ of universeel recht…
Anarchistische levensbeschouwingen (waartoe je ook mystiek en astrologie kunt rekenen) wijzen daarom altijd het beeld van een (immanente of zelfs persoonlijke) God die het bezit van priesters  is af.

God, gezien als ‘bron van het leven’, mag je best eren, maar dan op zo’n manier dat hij op een intelligente wijze een band gaat vormen tussen jou en alles wat bestaat…

(VK-blog van vrijdag 25 juni 2010)

Advertenties

Over Wim Duzijn
Astroloog, Anarchist, Schrijver. Voor meer info daarover. Zie mijn website: www.wimduzijn.nl

3 Responses to Anarchisme versus xenofobie

  1. Annet says:

    Wat zou het sterrenbeeld van God zijn Wim:)

    Met respect voor je uitgediept artikel….

  2. Wim Duzijn says:

    God wordt binnen het Orientaalse denken (waar de astrologie een wezenlijk onderdeel van vormt) gesymboliseerd door de drie-eenheid MAAN-(moeder)-SATURNUS-(vader)-JUPITER-(Zoon/Geest). Die triniteitsgedachte is door de Roomse kerk overgenomen. ‘In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest'”

    Een horoscoop waarin de tekens Kreeft, Steenbok en Boogschutter dominant aanwezig zijn, zou je dus een soort ‘beeld van God’ kunnen noemen…

    • Wim Duzijn says:

      Veel mensen zullen het als een soort heiligschennis ervaren, maar het is toch echt zo dat FRANS BAUER een ‘Goddelijke’ geboortehoroscoop heeft: Zon in STEENBOK, MAAN en JUPITER in het ascendanthuis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: