De Zwarte Mis

“Wij armen zijn er het minst in opgevoed, onder een zwarte hemel te genieten van de korte momenten van opklaringen. Maar slechts hij kan vrolijk zijn die weet wat op hem wacht.” Ludwig Marcuse in: Het Pessimisme (Arbeiderspers 1966) 

Alles is zoals het is

Astro-Anarchisme is een begrip dat weinig op ‘de politiek’ gerichte mensen schijnt te inspireren. Hetgeen niet zo bijzonder vreemd is, omdat de werkelijkheid waar de woorden ‘astrologie’ en ‘anarchisme’ naar verwijzen niet serieus genomen worden binnen een wereld waarin de sleutelwoorden: opschepperij, dikdoenerij, ideologieverdediging, maakbaarheid, economisch determinisme, vals optimisme en schijnsolidariteit zijn.

Als realistisch buitenbeentje, ZON in het nuchtere teken STEENBOK en de planeet SATURNUS dominant geplaatst in de horoscoop (zie de tekening), helemaal gericht dus op wat mensen ‘de zwarte krachten’ in deze wereld noemen, heb ik doelbewust gekozen voor het samenbrengen van twee door de politieke maakbaarheidsdenkers afgewezen zaken, te weten de astrologie, die gebouwd is op de realistisch-pessimistische aanname dat alles wat is altijd heeft bestaan en nooit veranderd zal kunnen worden, en het anarchisme, dat gebouwd is op de aanname dat vrijheid alleen daar kan ontstaan waar alle vormen van vals autoritair gedrag worden aangevallen.
Tegen elke politieke ideologie dus die aan het eigen karakter gebonden individuele verantwoordelijkheid ontkent.
Wie een SATURNAAL mens is mag zijn nuchtere, eenzelvige en afstandelijke karakter niet verloochenen en zichzelf niet weg laten psychologiseren door moralistische dwingelanden die een hallekidee wereld tot wetenschappelijke norm verheffen. Wetenschappers die de ernst ontkennen zijn doodgewone oppervlakkige onbenullen.

De jaren 60 generatie (die nu massaal met pensioen gaat) viel autoriteit aan, op zo een manier dat er geen plaats meer was voor bij werkelijke autoriteit behorend pessimisme, hetgeen betekende dat de veranderaars geen vernieuwers waren, maar misvormers: vernietigers van de pessimistische mens – een daad die alles wat onbenullig is volkomen koud laat, omdat onbenul altijd en eeuwig strenge, zelfstandige en onafhankelijke autoriteit haat.

Astrologie verdedigt het pessimisme

Pessimisme wordt gekoppeld aan de strijd voor echte autoriteit, hetgeen impliceert dat pessimisme niet automatisch leidt tot passiviteit en wereldverzaking, maar ook kan uitmonden in de wil een verstandige, rationele keuze te maken in een wereld die beheerst wordt door willoos handelende egoïsten die, wat ze ook doen, nooit kunnen uitstijgen boven het geestelijke niveau van de door vreemde, anonieme instanties geprogrammeerde robot.
Egoïsten die zichzelf ‘goed’ wanen (hetgeen je het belangrijkste kenmerk van de superegoïst kunt noemen: hoe egoïstischer hoe moreler, omdat de moralist altijd via dwingelandij anderen – en nooit zichzelf – vertelt hoe het moet…) zullen deze realistisch-pessimistische visie waarschijnlijk elitair noemen, hetgeen je rustig een morele dooddoener mag noemen, omdat elke vorm van egoïstisch moreel denken en handelen in dienst staat van de destructieve wil de ontmaskeraar (de pessimistische mens die laat zien dat de keizer geen kleren draagt) uit te bannen.

“Pessimisten”, stelt de Duits-Amerikaanse filsoof Ludwig Marcuse in zijn boek ‘Het Pessimisme’ “zijn nooit in tel”. Het pessimistische verlangen naar de eenvoudige genoegens van het leven wordt kleingeestig genoemd en vervangen door het grootse en groot makende ideaal, dat van een kleine burger een verheven, goddelijk wezen dient te maken.


Dat verlangen naar zinloze verhevenheid wordt aangevallen door JOHN GRAY in zijn boek ‘De Zwarte Mis’, dat niet zozeer een aanval is op ‘de’ religie, maar op quasireligieuze wereldbeschouwingen die veranderingen nastreven die vanuit realistisch oogpunt bezien als zinloos worden ervaren en daarom utopisch moeten worden genoemd.

Het is die aanval op het utopisme die de astroloog en de anarchist in mij aanspreekt.

Astrologie is altijd de ontkenning geweest van het utopisme, de vijand dus van religieus-utopische waansystemen die gebouwd zijn op het Zoroastriaans-hogepriesterlijke verlangen naar een alles veranderende eindtijd (Messiaans denken, dat gekoppeld wordt aan uitverkoren gelovigen), en anarchisme met zijn afkeer van vals-autoritair gedrag (slaafse onderwerping aan de hogepriester of de hogepriesterlijke elite die op volstrekt irrationele wijze de moraal heeft gekaapt) stelt zich altijd ten doel oude vormen en gedachten die elke zin verloren hebben (verworden zijn tot anachronismen) af te breken.

Bespreking op BOEKENSTRIJD.NL  

Thema van het boek is dat het neo-conservatisme de nieuwste belichaming is van de politieke religie, die een eind van de geschiedenis voorziet en de overheersing van een soort regering: het model van de Verenigde Staten. Neo-conservatisme is volgens Gray een voortzetting van het neo-liberalisme van Francis Fukuyama.

Net als communisme en nazisme staan de neo-conservatieven in de traditie van de millenaristische bewegingen, zoals die in de Middeleeuwen voortkwamen. Ook het radicale Verlichtingsdenken, nu belichaamd in het neoconservatisme, is daar een uitvloeisel van. Het streven om democratie naar het Midden-Oosten te exporteren was een utopisch project, net als de vestiging van een communistische heilstaat of een duizendjarig rijk.

Een utopie is in de definitie van Gray een onhaalbaar project, omdat het in strijd is met menselijke behoeften en geen rekening houdt met de onderlinge tegenstrijdigheid van verschillende behoeften.

 Interview with John Gray, author of Black Mass  

Why is your new book called Black Mass?

– There are two main reasons. I wanted a title that expressed the central theme of the book, which is also a key theme of modern history – the political perversion of religion. A black mass is the Christian Mass performed backwards, and the most destructive movements of the last few centuries have been political religions that exploit a Christian myth of Apocalypse to promote a utopian vision of heaven on earth. …
 
In its most radical forms, Enlightenment thinking embodies myths that go back to the origins of Christianity and beyond. Though they claim to be based in science, the belief in Utopia and the ideas of human progress that fuel modern politics are secular versions of religious faith – for example, the current belief in unlimited growth is a by-product of a monotheist conception of humans as masters of the planet. …
 
Een Vrolijk Concentratiekamp
 

Waar het om draait is de tegenstelling ‘vrije wil’ en ‘beperkte wil’. Wie een wereld die aan zichzelf gelijk blijft op een drastische wijze wil veranderen zal op een dwingende wijze de werkelijkheid moeten benaderen.
Die dwang voert automatisch naar beperking van de ander en juist omdat de optimistische mens zijn dwang als ‘goed’ en ‘positief’ ervaart (wat is er tegen vrolijke vrijheid?) leidt de beperking van de ander naar een grote mate van onvrijheid. De ernstige mens moet een gevangene zijn in de vrolijke wereld van de egoïstische dwingelanden.

Ludwig Marcuse stelt: “De pessimisten – zij die pessimist zijn omdat zij aan het leven gehecht zijn – en niet alleen aan het eigen leven (zozeer zijn ze eraan gehecht) – zullen de scheppers van een waarlijk humanisme zijn… tenzij een wereldcentrale, geleid door optimisten en vooruitgangsdenkers voor die tijd al de doctrine van de era heeft gesmeed…

 

Advertenties

Over Wim Duzijn
Astroloog, Anarchist, Schrijver. Voor meer info daarover. Zie mijn website: www.wimduzijn.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: