5: Jan Peter & magisch denken

Geplaatst op 16 oktober 2005 10:31 door Anarchist

Hoewel we hier met z’n allen gezellig een gemeenschap zitten te wezen – anarchistisch welhaast, vrijheid, gelijkheid, broederschap en zo – dreigt de redactie van ‘de Volkskrant’ – de papieren reus dus, die door eerzuchtige webloggertjes ‘de echte krant’ wordt genoemd, hetgeen ertoe leidt dat zij alles op alles zetten om op een in mijn ogen nogal asociale wijze aandacht te trekken – die krant dus.., en daar de redactie van…, roet in het eten te gooien – als u begrijpt wat ik na een aantal omwegen op een ingewikkelde, Simon Vinkenoogachtige wijze bedoel te zeggen…

Dat we een gemeenschap vormen (moeten vormen kan ik beter stellen) wordt benadrukt door Jan Peter Balkenende, een klein, gezellig ogend baasje (ik druk mij als gemeenschapslid graag antiautoritair uit..) dat graag op een christelijke wijze een waardevolle bijdrage wil leveren aan ‘het publieke debat’ dat wij hier met z’n allen mogen voeren, en wie ben ik om die mooie christelijke boodschap aan diggelen te slaan?
Nee, Jan Peter is een echte idealist – of hij wil graag die rol spelen, dat weet ik nog niet want ik kom pas later op hem terug – en dat kun je van de redactie van de Volkskrant niet zeggen, omdat de Volkskrant een blad is met een Januskop, hetgeen – voor die broer- en zusterloggertjes die onontwikkeld zijn – niks anders is dan een vorm van schizofrenie, die nooit als zodanig wordt herkend, omdat we met z’n allen hebben afgesproken dat de gekte van de meerderheid geen gekte is.

De Volkskrant, en nou kom ik op de zaak waar het over gaat, heeft een onaardig meisje ingehuurd – Simone de Schipper – die als journalist (iemand die geen enkel echt diploma bezit maar desondanks toch doet alsof hij zeer geleerd is) – een stuk mag schrijven over mensen die gek zijn, een woord dat je weliswaar niet mag gebruiken van Jan Peter die als christelijk lid van onze gemeenschap over de waarden en normen gaat, maar dat precies aangeeft hoe de redactie van de Volkskrant in het leven staat: vals-moralistisch, hetgeen ook niet anders kan, omdat de Volkskrant een schizofrene krant is, die zowel ‘macht’ wil zijn als ‘luis in de pels van de macht’ – hetgeen in de praktijk vrijwel niet mogelijk is (je kunt geen twee heren – God & de mammon – dienen zou waarden- en normenman Jan Peter zeggen..) , zodat er op een ouderwets kleinburgerlijke wijze wordt gezocht naar zondebokken waarin de eigen waanzin kan worden geprojecteerd.

Schizofrenen

Simone de Schipper wijdt haar artikel aan gekke mensen die stemmen horen in hun hoofd. Zulke mensen zijn er. Je ziet ze soms wel eens op straat lopen, van die schuwe mensenhatende typen die met gebogen hoofd over de stoep dwalen, voortdurend in gesprek met de stemmen die zij horen in hun hoofd. Ergens in de binnenzak van het verschoten jasje dat ze dragen gaat een drankflesje schuil, en omdat zij ook vrijwel altijd thuisloos zijn weet je dat ze op weg zijn naar een daklozencentrum of naar het kledingmagazijn van het Leger des Heils dat hen gratis zal voorzien van weer een nieuwe tweedehands jasje dat iets minder vergeeld en verschoten is.
In het artikel van Simone worden deze mensen schizofrenen genoemd, stemmenhoorders die niet op een sociaal aanvaardbare wijze met de stemmen die ze horen kunnen omgaan en ze plaatst er (eerlijk is eerlijk) ook mensen tegenover die wel op een positieve wijze met stemmen om kunnen gaan, zonder daarbij op duidelijke wijze te vermelden dat de ene groep uitgesproken negatieve, ja zelfs kwaadaardige, stemmen hoort en de andere groep positieve stemmen, een tegenstelling die van stemmenhoorders gewone mensen maakt, waarvan de ene helft tot de geluksvogels behoort (behulpzame mensen ontmoet) terwijl de andere helft de pech heeft deel uit te moeten maken van een asociale wereld, waarin mensen (in dit geval stemmen of ouderwets uitgedrukt ‘geesten’) gewoon uit lol andere mensen bedriegen, bedonderen en voor paal zetten, precies zoals dat in de gewone mensen wereld ook gebeurt, zonder dat we ooit de moeite nemen de kwade geesten in het gewone mensenland naar de dokter te sturen.

Het grote verschil tussen het ‘gekke’ stemmenland en het gewone mensenland is dat niemand in staat is de boze stemmen tot de orde te roepen. Als een boze geest in mijn flat de versterker wijd openzet met de bedoeling mijn geest kapot te maken dan kun je naar de huismeester stappen en zeggen: die vent daar, die maakt geesten van anderen kapot. Dat gebeurt. We geven mensen instrumenten in handen waarmee ze anderen kapot maken – en zelfs mogen maken. Maar wanneer iemand een boze stem in zijn hoofd heeft zitten die voortdurend rotzooi zit te trappen en mensen oplaadt met negatieve, destructieve energie (want dat is wat er gebeurt wanneer er negatieve stemmen in je hoofd zitten), dan kom je terecht bij de een of andere Jan Doedel die van helemaal niks weet (noemt zich psychiater of psychekenner maar heeft nooit een psychose gehad), die je dan komt vertellen dat al die negatieve destructie energie het gevolg is van een verkeerde kijk op de wereld, zodat jij, als slachtoffer (zo heel ineens in een negatieve wereld geplaatst) een therapie nodig hebt.
Belachelijke onzin natuurlijk, want als je in gewone mensenland de vent die destructief bezig is aanwijst als boosdoener, dan gaat de huismeester ook niet zeggen dat al dat keiharde destructieve discogedreun in je eigen hoofd zit vanwege het feit dat je vader je als kind een pak voor de broek gegeven heeft… Ik bedoel maar, je kunt nuchter zijn en eerlijk, en je kunt vanuit het onvermogen iets zinvols te ondernemen wat flauwekul verzinnen en daar het slachtoffer van de paranormale agressie aan onderwerpen.

En daarmee komen we terecht bij de vraag of paranormale ervaringen ‘echte ervaringen’ zijn of ervaringen waarop het etiket ‘gek’ moet worden geplakt.
Simone de Schipper maakt in haar artikel geen duidelijke keuze. Enerzijds stelt ze dat de ervaringen van stemmenhoorders ingepast kunnen worden in wat alternatieve wetenschappers ‘de wereld van het magische denken’ noemen, maar anderzijds stigmatiseert zij dat magische denken via stellingen als ‘familieleden van patiënten bleken opvallend vaak belangstelling te hebben voor astrologie, numerologie of het paranormale’, waarmee je de indruk wekt dat magisch denken een vorm van genetisch bepaalde ziekelijkheid is: zo van ‘wie in een heksengezin geboren is zal als heks zijn verdere leven moeten slijten…’, een opvatting die geen recht doet aan al die mensen die proberen het begrip ‘magisch denken’ uit de sfeer van ziekelijkheid en burgermanshaat te halen, hetgeen in feite de bedoeling was van de literaire groep DE VIJFTIGERS, die ik in de laatste paar blogjes een centrale plaats gegeven heb, dankzij KEES FENS, die stelt dat je geen enkele schrijver – dus ook niet de magische schrijvers – vermoorden mag.

Magisch Denken

VIJFTIG stond voor magisch denken. Niet de dagelijkse gang maken naar meneer de psycholoog, die op een vals-autoritaire wijze de magie uit het bestaan weg wil halen, maar kiezen voor de magische wereld van het kind, waarvan de essentie is dat de wereld op een vrije, spontane en onbevooroordeelde wijze bekeken kan worden, zonder dat de noodzaak aanwezig is de kinderlijke kwetsbaarheid (die deel uitmaakt van het magische bestaan) te vervangen door volwassen kilheid en buitenbeentjeshaat.
Dat zoiets niet gemakkelijk is ligt voor de hand, omdat we in een cultuur leven waarin de magie altijd het ondergeschoven kindje was – en ook nog steeds is – zoals mag blijken uit de profielschets van Jan Peter Balkenende, die als hobbies opgeeft: REIZEN & BIJBEL, twee begrippen die weinig te maken met magisch of christelijk denken, omdat reizen hier bedoeld wordt als de vlucht uit het eigen huis (de reiziger is de vijand van de huismus), terwijl de bijbel niks anders is dan de ontkenning van het magisch-evangelische denken dat niet bij ‘de bijbel’ behoort, maar bij het Nieuwe Testament.

Magische denkers weten dat het begrip ‘eigen huis’ thuishoort bij het anarchistische vader en moederdenken, het gezin, de grote familie, het verlangen deel uit te maken van een niet aan autoritaire dwang gebonden gemeenschap, zodat zij met enige bevreemding een man aankijken die stelt dat hij ‘een reiziger’ wil zijn.
Reizen is in feite puur egoïstische lustbevrediging, zoals het bestuderen van de bijbel ook egoïsme is, omdat de bijbel gezien als vergoddelijking van ‘de priester’ niks anders is dan het verbannen van de magische of kinderlijke gemeenschapsmens.
De vraag die je nu moet stellen is of Jan Peter Balkenende als antimagiër deel mag uitmaken van een gemeenschap waarvan de belangrijkste kenmerken altijd huiselijkheid en priesterloosheid zijn. Gemeenschap is namelijk anarchie. Zonder anarchie is de gemeenschap dood.

Volgens de normen van de psychiatrie is Jan Peter kerngezond, hetgeen voor de hand ligt, omdat psychiaters tot de hoog betaalden behoren die nooit deel uitmaken van welke gewone mensengemeenschap dan ook (zij sluiten zich op een zeer asociale wijze op in een rijkemensengetto), maar volgens de normen van de gemeenschap is dat niet zo een zekere zaak. Je zou zelfs kunnen stellen dat iemand die zo ‘gezond’ is dat hij elke vorm van magie is kwijt geraakt een beetje geestesziek is. Zodat ik me afvraag of het niet zinvol zou zijn hem een aantal gezond makende hobby’s aan te reiken, zoals bijvoorbeeld ‘thuis leren zitten’ (reizen maakt immers asociaal) en ‘magie bedrijven’ (ook de bijbel lezen schept asociaal gedrag…).

Dat alles natuurlijk vanuit de positieve gedachte, dat wij ‘een gemeenschap’ moeten zijn!